Category Archives: ИНТЕРВЈУ

ХАЈАН СЕЛМАНИ: “Живееме во време и свет во коишто има бескрајни можности”

Хајан Селмани е основач и извршен директор на HASELT , компанија за развој на софтвер, дизајн и технолошки иновации. Познат е во јавноста и по Microsoft MVP како и по неговите повеќе од 300 настапи во вид на говори и предавања во последниве 7 години. Ја започнува својата кариера како софтверски инженер, а денес е познат претприемач, бизнисмен и инвеститор на интернационално ниво.

 Како одлучивте да започнете со кариерата во која работите денес? Што беше клучен момент?

 Љубовта кон компјутерите којашто се роди многу спонтано уште од моето основно образование. Како поминуваше времето, компјутерските технологии и интернетот доминираа се повеќе и повеќе во светот, што автоматски се зголемуваше и влијанието на компјутерската технологија насекаде. Знаејќи колкава пасија создадов кон работа со технологија и компјутери, веќе јасно беше дека мојата кариера ќе оди во таа насока и во иднина… единствено порано немав во предвид дека ќе станам и претприемач :).

Кои се најважните одлуки со кои секојдневно се соочувате како лидер во вашата компанија?

 Се околу работа со луѓе, и внатре во компанијата и со сите надворешни соработници, партнери, клиенти. Во суштина, една многу важна работа којашто ја воочив низ моето искуство како претприемач е дека од преголемо значење е како ги третирате луѓето, како работите со нив, како идентификувате различни способности кај различни луѓе и како наоѓате начин да ги поттикнете тие способности и потенцијали со цел да направите подобри, поуспешни и поквалитетни професионалци. Истото и при соработка со клиенти и партнери, најважен е човечкиот однос и како вие се поставувате према нив пред се како луѓе, а не како правни ентитети. Еден лидер може да се нарече себеси како лидер ако и само ако има способност позитивно да влијае на луѓето околу него и да поттикне нивен раст и развој. Носењето одлуки во овој контекст е многу голем предизвик и најважен дел во водењето на една компанија.

Како го поттикнувате креативното и иновативното размислување во вашата компанија?

 Има многу начини. Ние се обидуваме да работиме прагматично во контекстот на дадена работна позиција т.е. сет од одговорности на професионалецот. Генерално и многу важно ни е да им дадеме целосна слобода на луѓето во тоа како сакаат да работат, каде и кога. Доколку некој има специјално барање и истото е клучно за поттик на неговата креативност и иновативно размислување, тогаш се трудиме истото барање да биде уште веднаш реализирано. Ги земаме сите други варијабли во предвид. Фина работна околина, слобода на изразување, комплетно отстранување на микро-менаџмент, планирање и дизајнирање на работниот ден на поединецот и тимот онака како што нив најмногу им одговара, а не како што компанијата си замислила одреден процес дека треба или мора да биде.

Што правите секојдневно за да се осигурате дека вашиот раст и развој продолжува како лидер?

 Градам нови лидери. Во лидерство има пет нивоа низ коишто поминува секој еден лидер.
Прво ниво е да добиете позиција како лидер.
Второ ниво е да да изградите релација на блискост, пријателство и доверба со вашиот тим.
Третото ниво е да водите со пример и да станете нивен role model.
Четврто ниво е да почнете да ги развивате вашите луѓе во идни лидери.
Петто на лидерство сте го постигнале тогаш кога ќе создадете веќе лидери од оние коишто сте ги воделе или сеуште ги водите, а коишто водат други луѓе.
Со самото започнување на компанијата и успесите коишто ги постигнавме, се создадоа уникатни можности за мое лично развивање како лидер но исто така и за развивање на нови лидери. Среќен сум да кажам дека во овој момент во компанијата имаме неколку почитувани лидери коишто заедно со мене ги водат клучните сегменти од компанијата. Градењето на овие луѓе како лидери ми помага во моето понатамошно градење како лидер, исто така.

Дали некогаш сте одбиле клиент? Ако да која е причината?

 Да. Сме одбиле бидејќи сме биле преоптоварени со работа, додека на клиентот премногу му се брзало со реализација на проектот. Премногу ни е важен квалитетот на се што правиме и поради тоа не сакаме да се впуштаме во нешто коешто треба да биде завршено за кратко време коешто е недоволно, а ние исто така сме презафатени. Во вакви случаеви обично им даваме алтернативи на клиентите да работат на проектот со наши поблиски партнер компании.

Кои услуги или производи ги нудите / произведувате?

 Моменталниот (Јули 2017) нудиме услуги во развој на софтвер. Во суштина, работиме со доста нови и иновативни технологии и им помагаме на бизнисите да го извлечат максимумот од новите технологии пришто можат да добијат подобро, поиновативно, поквалитетно и подолготрајно решение. Во процес сме и на развој на наши сопствени производи како и на креирање целосен одел за подршка на развојот на наши производи. Веќе имаме наши производи коишто ексклузивно ги продаваме преку нашата бизнис мрежа во повеќе држави, но наскоро планираме “да нападнеме” со нови иновативни производи коишто би биле достапни за сите таргетирани корисници (компании и индивидуалци).

Дали работите на локално и/или на национално ниво и на што го препишувате вашиот успех?

 Воглавно, 99%, работиме надвор од Македонија. Се надеваме дека овој процент во блиска иднина ќе се смени бидејќи би сакале да допринесуваме со наши решенија и локално во Македонија.
Успехот го препишувам на многу работа, многу трпение, грижа за квалитет, создавање човечки и блиски релации со нашите клиенти, како и давање комплетна доверба на луѓето коишто работат во нашиот тим. На тој начин се создава многу позитивна синергија и доверба помеѓу сите страни, нашите клиенти и партнери можат многу брзо да воочат дека сме спремни да направиме се’, соцелда им помогнеме тие да работат поуспешно и да добијат максимум од нашето знаење за софтвер, технологии, но исто така и консалтинг во современо водење на бизнис и лидерство, како додадена вредност над она што го правиме како експерти за софтвер.

Ако имате некој совет на некој кој штотуку почнува да оформува сопствен бизнис, кој/и би бил/е?

 Во различни сфери и индустрии, започнување и оформување на сопствен бизнис си носи свои различни предизвици. Но, кога јас би почнал бизнис во билокоја друга индустрија, во секој еден случај би ги следен следниве совети:
– Времето е важен фактор, размисли како и каде го трошиш. Обидисе да одвоиш колку што е можно повеќе време во оформување на сопствениот бизнис. Ако е поле во коешто имаш веќе искуство, тогаш очекувано е да можеш да стартуваш и побрзо.
– Речиси не постои бизнис којшто можеш да го оформиш а за чијашто стартна точка за работа ти треба голема почетна инвестиција. Најди свој начин како да започнеш, не мора да следиш туѓи модели од минатото бидејќи времето се менува и денес има доволно услови за иновативно размислување и нови начини на водење бизнис во билокоја индустрија.
– Почни со првични активности уште од вчера, не подоцна.
– Можеби нема да мораш, но сепак треба да си спремен да работиш по 16 часа дневно, ако стварно сакаш да успееш.
– Различни идеји во различни индустрии си имаат различни специфики за тоа како од истото да се оформи реален бизнис. Ако си заинтересиран да слушнеш мое мислење, ти стојам на располагање за споделување на мое знаење, искуство и консултации, сосем бесплатно, на кафе во било кое време. Мој мејл за контакт: hajan@haselt.com

  Според Вас, што треба да поседува еден кандидат за да работи во вашата компанија?

 Генерално многу ни е важен карактерот на човекот. Ако е човек којшто е спремен да учи многу, спремен е за секакви предизвици во доменот на неговата професија/специјализа, ги вреднува човечките односи на високо ниво, спремен е да им помага на другите и да даде од она што го има и знае. Доколку ги воочиме неговите лични карактеристики да се поклопуваат во голема мера со културата на компанијата (транспарентност, отвореност, доверба, континуирано напредување, споделување на знаења, грижа за тимот и луѓето околу тебе…), во тој случај зборуваме за идеален кандидат доколку има и соодветни познавања на ниво на очекуваното на позицијата за којашто аплицирал. Најчесто доволно е и да има базични познавања од својата област, ако неговите човечки карактеристики се на високо ниво.

За крај дали имате нешто да додадете или да им се обратите на читатели на javisejuzna.mk?

 Живееме во време и свет во коишто има бескрајно можности, време и свет во коишто идеите на еден поединец како тебе може да сменат многу работи во твојата потесна а можеби и во пошироката (светска) заедница. Треба да работиме многу ако сакаме да создадеме подобра иднина за луѓето околу нас, за нас и за идните генерации. Посебно ние во Македонија, треба да работиме многу повеќе отколку што во просек работиме сега, за да направиме место кадешто секој би сакал и би се гордеел да живее во. Ние живееме со цел да направиме нешто повеќе за другите, и ако тоа го прифатиме уште сега дека е така, тогаш, нашите сопствени потенцијали и можности за успех ќе се мултиплицираат уште веднаш.

 

Дополнителни информации за Хајан Селмани и неговата компанија HASELT:

 

 Автор: Наташа Костовска 

КСЕНИЈА НИКОЛОВА: НЕ ДОЗВОЛУВАЈТЕ НИШТО И НИКОЈ ДА ВИ ГО ОДЗЕМЕ ФОКУСОТ ОД ОНА ШТО ВЕ ПРАВИ СРЕЌНИ

 

Опишете како започна вашиот интерес кон пишувањето ?

 

  • Како и секоја друга искрена работа која наместо да ја планирате, едноставно се случува, така и моето пишување. Немаше ништо друго кое водеше кон тоа, освен љубов.

Набројте неколку книги кои сте ги прочитале , а ви помогнале да се надоградувате како писателка?

 

  • Во принцип ова прашање и прашањата од овој тип не ми се допаѓаат, бидејќи сметам дека секој уметник треба да се надоградува врз основа на она кое го носи во себеси, поврзано со начинот на живеење и искуствата кои животот му ги носи. Не верувам во тоа дека можеш да се надоградиш како уметник со помош на тоа што ќе се поистоветуваш со великаните и ќе учиш од нив. Индивидуалноста е витална во уметноста, а восхитувањето многу често знае да те однесе во ненамерно копирање. Информираноста е нешто сосема друго, анализирањето и набљудувањето на туѓото дело исто така, но сето тоа нема никаква врска со вистинското креирање и создавање. Со други зборови, читаме за себеси, во своето слободно време, за својата лична сатисфакција. Не верувам во идоли, особено не во уметноста, бидејќи сметам дека таа е добра само кога е бескрајно оригинална и вистинска.

Според Вас, што е најтешкиот дел во врска со пишувањето на една книга?

 

  • Пуштањето на книгата од себеси. Значи, крајот.

Дали можете накратко да ни кажете нешто за вашата последна издадена книга и зошто љубителите на книги би требало да ја прочитаат?

 

  • Не би требало да ја прочитаат поради ниедна друга причина, освен ако нешто одвнатре не им каже дека треба. Книгата е напишана со многу љубов и раскажува една интересна приказна. Освен што изобилува со емоции, истата е во себеси носи и доста интересни информации кои го едуцираат читателот. Мислам дека романот „Макар уште еднаш“ отвора нови хоризонти и победува стереотипи. И на крајот од денот, истиот буди емоции на многу интересен начин.

Која е пораката која ја пренесувате на читателите преку оваа книга и како дојдовте до името за насловот ?

 

  • Како што кажав, романот „Макар уште еднаш“ е бунтовна приказна која му дозволува на читателот да плови низ вистината и да ја согледа од повеќе агли, дозволувајќи му на крајот од приказната да верува во она во кое што тој сака да верува, бидејќи никому не треба да се суди и секој од нас постапува во одреден момент најдобро што умее.

Доколку би имале можност да поминете време со одреден лик од вашата книга,кој би бил тоа ? Што би правеле во текот на тој еден ден ?

 

  • Најверојатно тоа би бил Боно од „Макар уште еднаш“. А зошто? Бидејќи сум сигурна дека поминатото време би ми било незаборавно! Боно, иако не е главниот лик во мојата приказна, е ликот кој за мене е најинтересен и најзабавен. Тој на еден чуден начин, сосема несериозен, те учи на сериозни нешта.

Дали имате совет кон останатите идни и сегашни писатели ?

 

  • Бидете свои и немојте многу да се грижите за она како другите го прават она кое вие го правите, едноставно правете го онака како што душата ви кажува!

Во скоро време, дали можеме да очекуваме нов наслов од Вас ? (доколку е во можност некој детаљ)

 

  • Да. Го пишувам мојот нов роман. За прв пат ќе се обратам на публиката во женски род. Ќи биде интересно, колку за другите, толку и за мене.

За крај дали имате нешто да додадете или да им се обратите нанашите верни читатели на javisejuzna.mk ?

 

  • Пред да заспиете навечер, направете си листа на нешта кои сакаате да ги остварите утре. И кога ќе се разбудите наредниот ден, почнете да ги остварувате. Не дозволувајте ништо и никој да ви го одземе фокусот од она кое ве прави среќни. И така секој ден.

 

 

 

Автор: Наташа Костовска

Никола Јакимовски – Беневенто ќе биде новиот Сасуоло во Италија

Дали фудбалот е твој прв избор за спорт, кој е ,,Виновникот” што те запозна со фудбалската игра ?

Од секогаш фудбалот бил и единствен мој избор за спорт, инаку виновникот се моите родители кои што безрезервно ме подржаа во мојот избор.

Потекнуваш од фудбалската школа на Македонија Ѓорче Петров која е расадник на млади и талентирани фудбалери кој е рецептот на успех што од таму произлегувааат такви мега таленти ?

Јас потекнувам од Фк. Осогово – Крива Паланка, а Македонија Ѓорче Петров е само попатна станица во мојата кариера и секако имам само убави спомени од таму.

Имаш богата интернационална кариера по клубови од Србија, Унгарија, Јапонија  и најпосле во Италија. Каде се чуствуваше како дома, дали успеа од секоја земја да го извлечеш најдоброто за тебе ?

Да точно играв во 4 земји и за жал ја немав таа среќа да растам во некој добро организиран и реномиран клуб, па морав среќата да ја барам дури и на крајот од светот. Од секоја земја имам само убави спомени, а лошите искуства ги сметам како лекции за мое созревање во животот.

Во младинска конкуренција беше напаѓач, сега се почесто настапуваш како на крилните позиции така и во средината на теренот. На која позиција можеш најдоброто од себе да го извадиш ?

Јас играм лев бек во изминативе 3 години откако сум во Италија, по потреба играм и како лево крило, но кај нас во Македонија скоро и да незнаат дека јас сум македонец.

Познато е дека за да се биде успешен во Серија А, дел од кариерата треба да се помине во Серија Б. Дали се согласуваш со оваа констатација и дали си подготвен за највисоко ниво во Серија А ?

Да сосема вие точна вашата констатација. Еве на пример видетеја младата репрезентација на Италија до У-21 чие грото од нив настапуваат во Серија Б, ова ниво на натпреварување е многу квалитетно посебно за помлади играчи за напредок во нивната кариера.

Каков тим е Беневенто, дали се уште имаш договор со овој тим, какви амбиции негува за следната натпреварувачка сезона ?

Беневенто е клуб со голем ентузијазам, нивниот претседател е многу чесен и скромен човек, има квалитетен стручен кадар и расте секоја нова сезона. Минатата сезона прогнозирав дека со Беневенто ќе пласираме во Серија А на што луѓето се смееја, но ете се случи и тој подвиг. Беневенто ќе биде новиот Сасуоло во Италија.

И покрај тоа што настапуваш во странство за тебе нема повик во најдобрата  А селекција на Македонија. Дали си подготвен за таков предизвик и дали сметаш дека секогаш играат најдобрите во нашата репрезентација или има менаџерски превирања  ?

Од ова прашање сум изморен – искрено. Да не бидам погрешно сфатен, но сметам дека некој можеби има нешто против мене па затоа ме игнориираат и не ме повикуваат во репрезентација. Покрај се јас верувам во сите фудбалери што настапуваат во нашата репрезентација, со дел од нив и приватно се дружам, јас безрезервно во нив верувам и сигурен сум дека го даваат својот максимум.

Период е на летни одмори, каде ќе ги полниш батериите за наредната сезона и каква порака ќе им испратиш на нашите верни читатели на javisejuzna.mk ?

Во Крива паланка ќе го поминам одморот. Секако ќе тренирам затоа што бев повреден последните 2 месеци и ќе се подготвувам за наредната сезона. Ги поздравувам вашите читатели на javisejuzna.mk

 

Александра Симева: Спортот е најдобрата активност која не одржува со здрави и добри навики

Потекнуваш од спортско семејство. Што те поттикна да се одлучиш за тенисот како спорт?

-Да, точно е,  јас потекнувам од спортско семејство во кое сите дома спортуваме, моите родители се поранешни спортисти и Доктори на науки по физичка култура и спортски менаџмент, исто така и моите две братчиња тренираат фудбал.Прв мотив за да почнам да тренирам тенис беше кога на петгодишна возраст на телевизија ја гледав како игра Марија Шарапова и тоа остави многу силен впечаток кај мене и предизвик и јас да почнам да тренирам.

Дали тенисот е прв твој избор или имаш афинитети и за други спортови ?

-Тенисот е мој прв избор, но во слободно време практикувам и  други спортови како возење велосипед, пливање, трчање и др.

Колку време тренираш ? Во кој клуб? И кој е твојот ментор?

-Јас тренирам од мојата петгодишна возраст со мојот татко, а од мојата 10-та година сум во клубот ТК Тенис парк-Скопје каде тренирам под менторство на тренерот Предраг Русевски.

*ТК Тенис парк (Мај, 2015 год.)

Дали во Македонија се одржуваат турнири преку цела година ? Од каков тип се натпреварите ? Дали има услови и инфраструктура за тенис во Македонија ?

-Во Македонија се одржуваат турнири најчесто во пролетниот и летниот период,  од причини што во зимскиот период  многу од клубовите немаат услови за тренинг, за разлика од ние кои што тренираме во ТК Тенис парк имаме најдобри услови во Р.Македонија.  Натпреварите во Македонија се од типот на отворени турнири, национални и меѓународни до 14 и до 16 год. (отворени првенства на Македонија, Државни првенства на Македонија, Мастерс, како и ETA). Според она што јас го имам видено во Македонија сметам дека нема доволно инфраструктура за тенис.

Настапуваш на турнири и надвор  од нашата земја. Кои се твоите досегашни успеси како кај нас така и на европските турнири ?

-Имам повеќе успеси на турнирите до 11, 12 , 14 и 16 години на домашни и европски натпреварувања. Најголем успех на домашните турнири постигнав на 11.06.2017 каде на Државното Првенство до 16 години играв финале,  иако имам само 12,5 години сепак ова ми е мое второ финале на турнир до 16 години.

  • 1 -место во парови, Александра Симева (Македонија) и Стела Пеева(Бугарија)  TENNIS EUROPE JUNIOR TOUR, BITOLA OPEN 12&U, (23-29.05.2016 год.)

Кој или која тенисерка ти е идол? Која подлога тие омилена ?

-Моја омилена тенисерка е Марија Шарапова, а омилен тенисер Роџер Федерер. Омилена подлога ми е земја.

Играш поединечно и дубл. Како се снаоѓаш,  имаш ли партнерка за дубл ? Со кој елемент си препознатлива кога настапуваш: форхенд, бекенд , лоб, дроп-шот ?

-На некои од турнирите играм со различни партнерки, а до сега со Дивна Ратковиќ имаме остварено најдобри резултати и тоа на два европски турнира два пати го освоивме 1-то место. Препознатлива сум по силниот сервис а секако во игра доминантен ми е форхендот.

Каква порака сакаш да испратиш кон читателите на javisejuzna.mk? Дали им советуваш на твоите врсници да се занимаваат со тенис или со било кој друг спорт ? 

-Најпрво ви се заблагодарувам што одвоивте место за мене на вашата електронска страна javisejuzna.mk и би сакала на вашите читатели да им посакам покрај читањето на спортски статии истите и да практикуваат да спортуваат, макар тоа да било и рекреативно. Според мене, секое дете треба да има некакви активности и обврски кон нешто, а спортот е најдобрата и најубавата активност која не одржува во здрав и добар дух со здрави и добри навики во животот!

*Чачак 12.06-17.06.2017 ( I место парови)

*I-место во парови, Александра Симева (МКД)& Диван Ратковиќ (ЦГ) Чачак (12.06.-18.06.2017) .

Други познајчајни успеси на Александра се :

  • I-место во парови и III-место во поединечна конкуренција,  Montenegro cup 2017, Nikšić (08.05.-14.05.2017)
  • III-место во поединечна конкуренција BITOLA OPEN 2017  U14   (29.05.-04.06.2017)
  • III-место во поединечна конкуренција JUG OPEN 2017  U14  (05.06-11.06.2017)

 

 

Христијан Бујароски: Бендот NO FUN ќе продолжи да ја негува квалитетната музика

Колку време постои групата “No Fun” на музичката сцена и кој се ја сочинува ?

Бендот No Fun  постои  10 години. Како средношколци почнавме да свириме заедно и во истиот состав сме и денес. Христијан Бујароски – гитарист и вокал, Ристе Гашоски – тапанар,вокал и Дарко Бујароски – басист,вокал. Ристе предходно свиреше гитара па почна да свири на тапани. Нашата прва свирка беше во 2007 година.

 Каков вид на музика свирите на вашите свирки ?

Ние пред се свириме кавер песни. Музика која ретко се слуша денес, особено по радио и телевизија. Неизбежни се некој нови форсирани ствари од некој познати фаци кој немаат ништо вредно од музика но мора да се пуштаат нивните спотови и песни по радио и тв.(зборувам за странската музика,турбофолкот). Нашиот репертоар е спротивен од тоа. Ерик Клептон, Џими Хендрикс, Стинг, U2, Pink Floyd,Red Hot Chili Peppers,Dire Straits,Eagles,Nirvana,Police,Oasis,Inxs… се дел од бендовите и артистите што можат да се сретнат на една свирка.

 Дали имате снимено авторски песни и дали планирате да снимите во иднина ?

Имаме неколку авторски песни и од истите имаме демо снимки кој ги снимавме самите ние.Сакаме да снимаме квалитетни снимки од некој од нив , а сакаме да направиме и нешто ново.Тоа е долг процес кој бара посветеност,работа и време.Нас се помалку ни останува време за тоа,но веруваме дека ќе најдеме и ќе ги израдуваме нашите фанови.

 Каде најчесто настапувате т.е. каде може да ве најдат вашите обожаватели?

Најчесто настапуваме во локали во Охрид и Струга .Добро е што има места кој прават рок свирки,но и слушатели на добрата музика.

 Дали може во Македонија да се живее од музика или мора да се работи и нешто друго?

Во Македонија секој работи по две работи 🙂 . Свирењето е наша втора работа. Може да се живее од музика не е дека неможе но бара работа, посветеност, креативност….Македонија има доста светски познати музичари.Тоа што е добро тука, е добро секаде.

Што ќе им порачате на читателите на www.javisejuzna.mk ?

Да слушаат добра музика. Немора тоа да биде рок музика. Да го препознаат вредното,уметничкото нешто во музиката. Неможе некоја песна спремана шаблонски за еден ден да биде вредна, да опишува некакво чувство или состојба или нешто.Таквата песна денес се појавува и се губи како многу други што се изгубиле во времепловот.Но дали се изгубила Another brick in the wall?

Нина Балабан: Не е битно што добивате од спортот, туку што вие допринесувате за него  

 

Кога почуствува дека твојот талент е предодреден за стрелаштво и дали те потикна некој кон тој спорт ?

Родена сум 1995 година во Охрид, каде што во 2009 година на моја 14 годишна возраст и ја започнав мојата спортска кариера во стрелачкиот клуб Охрид каде што се запознав со тајните на стрелачкиот спорт. Започнав со натпревари во национална категорија 2009 година кога и за прв пат го освоив државното првенство па потоа и се префрлив во меѓународна програма.

Дали стрелаштвото тие прва љубов или имаше обиди да се занимаваш со нешто сосема друго?

Отсекогаш сум го сакала оружјето, а моите почетоци  во стрелаштвото беа смешни, отидов на стрелиште само за да се запознаам со оружјето и да научам да го користам истото бидејќи сум член на семејство колекционери и љубители на оружје, но иако го сакав и претходно таму се влубив во оружјето и тој спорт и се посветив со поголемо внимание. Моите почетоци беа во Охридскиот клуб со кој настапував се до запишувањето на правниот факултет во Скопје во 2015 година, кога заради моето студирање и престој во Скопје морав и да се префрлам во скопски стрелачки клуб како би можела да го одржувам тренажниот процес и да продолжам со натпреварувањата во меѓународна програма.

Каде се твоите почетоци, каде настапуваш сега и колку време веќе се занимаваш со овој спорт ?

Иако настапувам за скопски тим, јас сум охриѓанка и Охрид е во моето срце и секогаш се трудам достојно да го претставам Охрид и Македонија. Голема чест и радост е по втор пат да се освои наградата спортист на Охрид, спортист на градот кој го сакам и ценам, градот и граѓаните кој ме подржуваат и сакаат и кој со срце навиваат за мене и исто така ми даваат сила и во најтешките моменти да успеам. Прв пат државно првенство освоив 2009 година во национална програма, за потоа да се префрлам на меѓународна програма каде што следеа многу други натпреварувања, како домашни така и меѓународни. Прв настап надвор од Македонија ми беше настапот Врање 2009 година каде го освоив второто место, а потоа истата година на настапот на Гран При Белград и да ја освојам минималната олимписка норма, што ми го отвори патот кон европските и светските првенства.

Колку нашите спортисти се конкурентни  на меѓународно ниво и што се е потребно за да се биде конкурентен ?

Првиот настап на Европско првенство ми беше во Финска 2012 година, за потоа да следат се чини премалку број на настапи од финансиска гледна точка што не може репрезентацијата да си го дозволи тој луксуз на чести настапи од меѓународен карактер, но јас сепак успеав да стигнам до 64 место на светската ранг листа.

Олимписките игри не се само игри, туку тие претставуваат филозофија преку која се развива олимпизмот и олимписките вредности, ширењето на културата, зближувањето на културите и народите, има пораки за мир и толеранција, желбата за развој на спортот како единствено бојно поле на народите. Олимпијадата во Рио за мене претставува посебно доживување и не може да се опише со зборови да имаш можност да ја претставуваш културата и државата своја на таков Мега настан.

Ова беа првите олимписки игри на кои учествував како натпреварувач, а претходно учествував на Младинските Олимписки игри во Кина,Нанџинг како амбасадор на Спортот и имав удел во развојот на светското олимписко движење, но не учествував во натпреварувачкиот дел. Исто така мојата кариера е побогата и со учества на Медитерански игри во Мерсин,Турција во 2013 година како и на првите Европски Олимписки игри во Баку, Азербејџан во 2015 година.

Настапи на последните Олимписки Игри Рио 2016. Сонот на секој спортист е да настапи на ОИ, дали имаш планови за нови предизвици и дали атакуваш на нов настап на ОИ ?

Резултатот кој го постигнав на Олимпијадата во Рио беше далеку под моите можности, затоа што јас бев спремна за финале, односно за борба за медал, но на самиот настап имав проблем со пушката која буквално се распадна на самиот натпревар, а тренерот на хрватската репрезентација и нашиот селектор ми помогнаа да се состави пушката, но во поправката се изгуби прецизноста така да јас го продолжив натпреварувањето со изгубена прецизност иако сите од мене очекуваа да се откажам, ама желбата и адреналинот беа на ниво па продолжив и со таков голем недостаток и хендикеп каде успеав да достигнам релативно висок резултат и го освоив 42 место, со што ми донесе почитување и респект од цел светски стрелачки ешалон. А интересен податок за споделување е тоа што добив понуда за презентер на фирмата Штаер при што добив од нив нова пушка правена по мои мерки и во боите на Македонија.

Впечатоците и искуството што ги стекнав таму се непроценливи и немерливи. Олимписките игри се светско значаен настан што ќе ми остане вмрежено засекогаш во мојата меморија.

ОИ постојат и се во функција на презентирање на олимписките вредности на мир, пријателство, соживот, зближување на народите и нациите, запознавање со различностите и културите. Мотото е да во фер борба на спортските терени се забораваат сите непријателства и се склопуваат нови пријателства меѓу народите.

Имаш стипендија од МОК. Дали е доволно само таа стипендија или имаш спонзори кои патот до успехот ти го прават полесен ? Дали воопшто има заинтересираност од спонзори, фирми и бизнисмени да го потпомогнат стрелаштвото ?

 

Јас минималната норма ја освоив на самиот старт на олимпискиот циклус во 2014 година и станав стипендист на МОК за ЛОИ РИО. Исто така во периодот што следуваше учествував под подкровителство на МОК на неколку маѓународни натпревари на кој собирав искуство и ги подобрував веќе претходно постигнати резултати. Сега се борам за нова стипендија од МОК за ОИ во Токио која треба да се доделува наредната година, а се состои во финансирање на патувања и настапи на натпревари на кој се освојнува А норма. Додека стипендијата за жал не ги вклучува набавката на опрема, оружје и муниција што воопшто не е ни предвидена.

Беше прогласена за спортист/ка на годината во Охрид за 2016 година. Со какви други достигнувања и награди можеш да се претставиш ?

 

Белградскиот трофеј ми е посебно драг затоа што е освоен на првиот меѓународен натпревар одржан после ОИ, натпревар на кој учествуваа многу од олимпијците, а беше натпревар на кој ја докажав и потврдив мојата форма и моите можности за медал од Олимпијадата. Наградата ми е посебно драга и значајна поради пост олимписките настапи, а исто така се случи три дена по добивањето на наградата Охридска Свети Климентова Повелба, со што им возвратив со успех на моите сограѓани од Охрид.

Пред да почнам да се занимавам со стрелаштво, претходно се занимавав со карате, со едрилици, бев атлетичарка, во сите овие спортови бев солидна натпреварувачка и заедничко е тоа што имам освоено и таму како државни така и меѓународни медали.  Стрелаштвото ме привлече е затоа што за мене претставува посебен спорт и мојата љубов кон овој спорт како и кон љубовта за користење оружје.

Стрелачкиот спорт е со посебна тежина, бидејќи секој натпревар има посебна тежина, поради опремата, од временските фактори, од оружјето, муницијата, но најнеизвесна е борбата сам со себе. Целата филозофија е да се победиш сам со себе и да напредуваш, да бидеш подобар секој нареден пат, секој настапува поединечно и секој само си ја гледа својата мета. Овој спорт иако изгледа опасно е релативно безбеден спорт. Сепак се работи за доза на несигурност затоа што е спорт за кој е врзан со користење на оружје и муниција. Настапите се на терен со повеќе лица на повеќе натпреварувачки места сместени во иста хала, каде во исти момент се испалуваат проектили, така да повреда е секогаш можна па секако натпреварувачите мора да се придржуваат до посебни мерки на безбедност и останати мерки. Имаме посебен транспорт на оружјето и придружна опрема, како и проверка на безбедноста на оружјето, така да повредување и да нема. Се грижиме да нема никаква злоупотреба на оружјето и така безбедноста и мерките се на високо ниво. Навидум спорт кој е опасен и со доза на ризик, за нас е задоволство и релативно безбеден.

 Дали Македонија нуди услови за развивање на стрелаштвото ?

Стрелачкиот спорт кај нас е ралативно заборавен (неразвиен) спорт, нема добри стрелишта , нема електронски мети, нема можност за набавка на квалитетна опрема, набавката на натпреварувачкото оружје и муниција е премногу скапо, а сервис на ваков вид на оружје воопшто и да нема, а замената на делови на оружјето е предолга и прекомплицирана постапка што дополнително го отежнува спортувањето со овој спорт. Воопшто нема никаква заинтересираност за промоција за нас што сме вклучени во овој спорт, нема никакви написи, ниту објави за нашите настапи и резултати, како дома така и на европска и светска сцена.

Моја претпоставка за маргинализацијата на овој спорт е заради тоа што стрелаштвото е индивидуален спорт и за време на основен дел на натпревар не е дозволено на навивачички групи громогласно  навивање. Додека на меѓународните натпреварувања не е дозволена реклама на опремата така да кај нас нема ни заинтересирани спонзори. Досега само добив подршка во материјални средства за набавка на стрелачко одело од општина Охрид и АД Лихнид Охрид, но генерално иако стрелаштвото е скап спорт во него не се вложува, но на нас стрелците тоа не мотивира кон постигнување на високи спортски резултати, бидејќи за овој спорт најбитен момент е психичката спремност.

Кои се твоите идни планови и каква порака ќе им испратиш на нашите верни читатели на javisejuzna.mk ?

Сакам да пренесам многу битна порака што олимпизмот ја препознава а тоа е дека не постои борба само на теренот, туку дека постои борба за развивање на свест, ширење и запознавање на различни култури, запознавање и претставување на своите вредности со вредностите од останатите земји, ширење на мир, толеранција, разбирање меѓу народите и различностите. Спортот препознава среќа при успех и тага при пораз, спортот претставува сплет на животни вредности на кој треба да се придржуваме и тоа да не направи подобри луѓе. Исто така лошата страна на спортот е хулиганството на одреден круг на навивачи , кој спортските натпревари ги користат за меѓусебни пресметки и спроведуваат некои квази политики што е казниво со закон и е на дирекна штета на спортот и вредностите за кој спортот постои.

На сите млади им препорачувам и советувам да се бават со било каков спорт, да ги заменат улиците, кафулињата и компјутерите со посета на спортски сали, објекти, да почнат да тренираат и да се придржуваат на здрав спортски живот и да ги негуваат олимписките вредности, сето тоа може да помогне да успеат во животот, развојот, да ги прошират своите видици и пријателства, исто така да го развијат своето тело и интелект, а со тоа ќе помогнат како на себе така и на околината. Треба да напоменам и да им советувам дека не треба да очекуваат нешто да добијат, туку да гледаат што може да допринесат како пример на генерациите што следат и за истакнување на животните вредности.

Мојот спортски сон се остварува. Со моите резултати успеав да влезам на светските спорски листи, успеав да бидам ценета спортистка на меѓународен план. Преку спортот стекнав пријатели од целиот свет, освоив медали, трофеи, учествував на ОИ, бројни други награди и признанија и се надевам дека истиот сон ќе го продолжам до конечно освојување на олимписки златен медал.

Освен настап на Европско во Марибор,Словенија и Светски куп во Минхен,Германија на кој поради факултетски обврски не учествував, ме загрижува фактот што нашата федерација во календарот за 2017 година, од за мене непознати причини не ме вклучува на натпревари од меѓународен карактер, што за мене ќе значи уназадување и паѓање на ранг листа што напорно ја градам неколку години. Сепак јас сум оптимист дека повторно ќе бидам на највисоко ниво на сите настапи од каков и да е тип, а за наредните ОИ освен секако исполнување на А норма во Токио посакувам да го донесам некој од медалите за Македонија.

За Охрид и Македонија Гордо Напред !!!  

Марија Раткушиновска – Допирам по внатрешноста на човекот со зборови

Која е Марија ? Опиши се, запознај ги читателите, што имаш завршено, колку време пишуваш ? 

  • Моето име е Марија Раткушиновска, родена 14.10.1987 година. Основно училиште завршив во ЦОУ “Св. Наум Охридски” во Пештани. Во литературната секција бев редовен член, со нови текстови и идеи, реферати и есеи. Оваа активност ми овозможи да се здобијам со литературни награди и признанија на училишните конкурси. Во 2002 година, од страна на наставничкиот колегиум бев одбрана да го претставувам училиштето на регионален, т.е општински натпревар по географија, каде го освоив првото место. Средно образование завршив во Охрид, во економското училиште. Во 2003/2004 година учествував на олимпискиот квиз “Низ петте кругови”, со освоено второ место. Завршив економски факултет при Универзитетот “Св. Кирил и Методиј” во Скопје, на департманот маркетинг. А, веќе 4 години поседувам лиценца за туристички водич. Во 2005 година ја објавив мојата прва книга “Гласот ми вели…”, а 11 години подоцна и втората книга “Осцилаторна галаксија”.

Пишувањето е талент. Кога се јави потреба кај тебе да почнеш со пишување ?

  • Пишувам уште како мала. Најчесто како дете сум пишувала за мајката, пролетта, татковината… но, со текот на времето, талентот се развива во нови творби, па така денес веќе имам две промовирани книги и една во ракопис, за која се надевам дека ќе се реализира во најскоро време.

Што те мотивира или инспирара кога пишуваш ?

  • Нема поголема инспирација од љубовта за еден човек 🙂 Најчесто во моите творби опишувам психолошки дејства, гледани низ призмата на поединецот, со сите привиденија и препреки допрени од човечката рака. Допирам по внатрешноста на човекот со зборови, т.е неговата смисла за постоењето, начинот на кој се пристапува кон животната алка, успехот и желбите… сите оние елементи преку кои се открива невидливото.

.,,Осцилаторна галаксија” и ,,Гласот ми вели” во кратки црти за што се работи ?

  • И двете мои дела се хронолошка приказна за човекот, секојдневието, љубовта. Меѓу почетокот и крајот секогаш гласно зборуваат мемоарите на човекот. Воведот на новата мисла е колорит на убавите замисли во животот со отворени очи. Тонови полни со љубов ја топлат душата, но истите можат и да ја изгорат. Симболиката на неконтролираните чувства вртоглаво се менува, а јас и Вие како моја читателска публика сме полни со сјај до небото. Колку повеќе чекаме, толку повеќе го губиме сјајот. Плодот на животната желба е доволно зрел за да ги засени сите расипани плодови. Овие реченици во себе кријат многу тајни, а со читање на секој нареден текст, влегувате во Вашиот свет.

Ги демистифицираш ликовите и настаните или во скриена форма испраќаш пораки ?

  • Без разлика на тематиката која се обработува во конкретниот текст, целта на читањето е производ на соодветна порака, поука, искуство. Во моите текстови има толку многу скриени елементи, што суштината е следна: секој што ќе ги прочита сам да извлече поука, индивидуално, како доказ дека се пронашол самиот себе!

Сакаш да правиш експерименти со стилот на пишување или имаш препознатлив стил на изразување ?

  • Мојот стил на пишување е препознатлив уште од оние класични состави за писмена работа по македонски јазик и литература 🙂 За да го прикажам јазолот меѓу почетокот и крајот преку мемоарите на човекот, користам многу стилски изразни средства, кои го прават мозаикот на животното секојдневие симбол за достојна критика.

Каде можат да се најдат твоите книги, ги има ли во слободна продажба твоите книги ?

  • Моите две книги “Гласот ми вели…” и “Осцилаторна галаксија” не се во продажба. Дел од истите се на располагање за хуманитарни акции, а дел можат да се најдат само лично кај мене. Се надевам дека третата книга ќе ја има во продажба, па ќе биде достапна за секој кој сака да влезе во светот на душата на човекот.

Освен пишувањето , за што друго имаш интерес ?

  • Сакам да дизајнирам облека, да создавам стилски парчиња кои ќе бидат уникатни и тоа за своја лична употреба, барем засега 🙂 … Постојано го дополнувам моето знаење со информации и историја за нашата земја, бидејќи тоа е неопходно при реализацијата на прошетките со групите кои ги имам како туристички водич. Сакам да уживам со моите најмили, да придонесувам за нивната среќа! Уживам при гледање на секој натпревар на нашиот спортски свет, но исто така сум верен гледач на Лигата на шампионите 🙂

Кои се твоите идни планови, каква порака ќе им испратиш на нашите верни читатели на javisejuzna.mk ?

  • Моите планови често се менуваат 🙂 . Она што е сигурно е реализација на мојата трета книга. Во секојдневието сакам постојано да придонесувам во поглед на пишаниот збор, но и во сето она што го работам и создавам. Затоа на верните читатели на javisejuzna.mk пред се, би сакала да им се заблагодарам за одвоеното време да го прочитаат моето интервју. Нека бидат креативни, убави и насмеани. Слободниот дух нека биде дел од креативноста на човекот, а нивното внимание насочено кон сферата на творештвото нека стане време на збогатување на сопствениот речник. Уживајте во секој нов ден и давајте многу љубов!

 

Јелена Антиќ: Какви ви се мислите – таков ви е и животот

Што беше пресудно да се одлучиш да тренираш кошарка ?

Уште како малечка кошаркарската топка била во моите раце, гледајќи го мојот татко и сестра ми на кошаркарските терени, љубовта спрема овој спорт стануваше се поголема и поголема и затоа не беше изненадување и јас што започнав да тренирам кошарка.

Каде се твоите почетоци и дали кошарката е твој прв избор ?

Со 12 години почнав да тренирам во клубот Студент, потоа Младинец каде што благодарејќи на мојот тренер Свето Костовски, добив шанса да играм во највисоката 1-ва лига на Македонија. После 2 сезони одиграни во дресот на Младинец, на 15 годишна возраст добив стипендија за во САД каде што ја продолжив својата кошаркаска кариера и школување. Кошарката од моите почетоци па се до ден денес била мој прв избор. Кошарката ме исполнува максимално.

Имаш искуство со образование и кошаркарско школување во САД. Па компетентна си да направиш паралела и споредба со кошарката во САД и кошарката што се игра во Европа ?

Европската кошарка е по брза, време траењето на нападот е по краток. Исто така во Европа се дозволува по агресивна игра. Играњето професионално во Европа и играњето на универзитет има уште доста други разлики, но на крајот на денот кошарката е спорт кој што се игра со 5 играчи на терен, еден кош и една топка.

Имаш богата интернационална кариера. Оваа сезона со тимот на Лулеа во Шведска бевте шампиони, дали и наредна сезона остануваш во истиот тим ?

Сеуште немам донесено одлука каде ке ја продолжам својата кариера, но секако после одличната сезона и  искуство во Лулеа, клубот останува како една од  моите опции.

Дали некогаш планираш да заиграш во ВНБА ? Кој е твојот идол во ВНБА и омилениот тим од таму ? 

Женската НБА е секако доста привлечна за секој професионален играч, па затоа ако ми се пружи шанса да заиграм во таа лига секако би прифатила. Моментално во ВНБА многу ми се допаѓа играта на  Elena delle Donne и Маya Moore, а омилен тим Сан Антонио.

Престојново лето се активира женската кошаркарска репрезентација на Македонија, дали ќе те гледаме во репрезентативниот дрес и кои се твоите очекувања ?

Ке биде смешно да кажам дека имам некакви очекувања, затоа што оваа репрезентација не била активна во последните 3 години. Повеќето од девојките се нови, не се познаваме, како на терен така и надвор од терен. Така да ќе треба одреден период да се запознаеме подобро и да ставиме почеток на една нова посветла иднина за женската кошарка.

Настапуваш како крило. Во Македонија има дефицит на високи девојки. Каде го гледаш проблемот, дали е тоа малата заинтересираност на девојките за кошарка, дали немаме стручни кадри за женска кошарка, немање кошаркарски центри надвор од Скопје кое е твоето размислување ?

Во Македонија генерално немаме високи девојки. Тоа од секогаш бил недостаток во нашите репрезентации па и по клубовите. Секако претставува проблем, бидејки во повеќето репрезентации во Европа има центри високи и до 2м. Тоа е нажалост  нашата генетика, па затоа мораме да наоѓаме други начини да се спротиставиме  на нашите противници.

Има ли иднина женската кошарка во Македонија, дали им советуваш на девојчињата што сакаат да изберат спорт – кошарката да биде нивен избор за спорт ?

Женската кошаркарска лига во Македонија е на многу ниско ниво веке неколку години наназад. Сметам дека заинтересираноста секоја година е се помала и помала, и тоа е жалосно. Нема услови за напредок и затоа сите оние девојки кои што малку посериозно ја сваќаат кошарката се заминати во странство. Ова не значи дека засекогаш ќе остане вака, меѓутоа се потребни сериозни промени и зафати околу женската кошарка. Мене кошарката ми е во крв, тоа е мојата најголема љубов па секако дека ќе ги советувам младите девојчиња да го изберат овој спорт. Меѓутоа и да не изберат кошарка и останатите спортови имаат своја убавина па не би погрешиле ни тогаш.

По завршувањето на кариерата – размислуваш да е тоа повторно поврзано со кошарката или сакаш да се дистанцираш и да се посветиш на нешто сосема друго ?

По завршувањето на кариерата би сакала да работам нешто поврзано со кошарката секако. Тренерската работа ме влече, но ќе видиме дали тоа ќе биде тоа со што ќе се занимавам во иднината.

Кои се твоите скорешни идни планови, каква порака ќе им испратиш на нашите верни читатели на javisejuzna.mk ?

Имам неколку месеци одмор, па секако неколку недели ќе одвојам да заминам на море со пријателите. Останатото време го поминувам тренирајќи и завршување на факултетот.

Све што можете да замислите, можете и да го остварите. Какви ви се мислите таков ви е и животот.

Крсте Андоновски – Достојно ќе го претставуваме Охрид во Европските купови

На колку години започна Крсте да се занимава со ракомет и кој му беше првиот тренер ?

Со ракомет започнав да се занимавам од најмали години. Индивидуални тренинзи ми одржуваше мојот покоен дедо Крсте Андоновски кој беше звучно име во ракометот на поранешните југословенски простори. Прв тренер во младинските категории ми беше Панде Христовски од кого имаше што да се научи.

Дали одсекогаш си играл на позицијата лево крило или си играл и на други позиции ?

Кога започнав да тренирам играв на позицијата среден бек за подоцна да се преоринтирам на левата крилна позиција.

Тренер на РК Охрид е поранешниот наш репрезентативец Горан Андоновски.  Дали поради роднинските врски (Горан е твој чичко) тебе ти е најтешко, ти бара најголемо залагање на тренинзите како со своето однесување би бил пример за останатите колеги во тимот ?

Да во моментов тренер на РК Охрид е Горан Андоновски кој не ме поштедува поради роднинските врски туку напротив можам да кажам дека е најстрог кон мене се со цел да напредувам.

 

Годинава ја играш твојата најдобра сезона досега во дресот на РК Охрид каде си и капитен на тимот. Според мислењето на јавноста ти и голманот Благојче Трајковски требаше да се најдете во поширокиот список на 28 репрезентативци. Дали сте разочарани што не се најдовте или тоа е само мотив да работите уште повеќе?

Да можам да кажам дека оваа година играм во добра форма и бев назначен за капитен на тимот, при што морам да назначам дека е голема честа да се биде капитен на овие момци кои не се штедат и даваат максимум на секој натпревар. Што се однесува до репрезентацијата сметам дека се следи формата на играчите и оставам на стручниот штаб на Македонската репрезентација да ги носи тие одлуки, а мое е напорно да тренирам и да се докажувам.

Во моментов Охрид е на 3-та позиција во Супер-лигата.Ќе гледаме ли догодина Европски ракомет во Охрид ?

По вчерашната победа над екипата на Борец во Велес се наоѓаме на третото место на суперлигашката табела и речиси обезбедивме настап во европските купови во наредната сезона и се надевам дека достојно ќе го претставуваме градот Охрид.

Наредниот викенд е завршницата на Купот на Македонија во ракомет каде Охрид игра потив Еурофарм Работник. Очекувате ли да се пласирате во финале ?

Наредната недела играме полуфинале од купот против екипата на Еурофарм Работник во Битола и се надевам дека ќе успееме уште еднаш да се израдуваме и да се пласираме во финалето.

Што ќе им порачаш на љубителите на ракометот и читателите на порталот www.javisejuzna.mk ?

На љубителите на ракометот ги поканувам да дојдат и да ги проследат последните два натпревари против екипите на Металург и Пелистер и заедно да ја заокружиме оваа успешна сезона.

Ива: Ниту небото не е лимит – прави се што ти вели срцето

Каде започна, на која возраст и кој е ,,Виновникот” што се занимаваш со ракомет ?

Главни виновници поради кои започнав да тренирам ракомет пред се е моето семејство. Сите тие се спортисти и уште од бебе наместо да си играм со кукли јас сум си играла со топка. Така веќе на 8 годишна возраст мајка ми ме запиша во ракометната школа на професорот Владимир Радиќ во Ѓорче и така се повеќе од секој изминат тренинг само се зголемуваше желбата кон ракометот.

Зошто токму овој спорт, дали е твој прв избор за спорт ?
Кога требаше да се одлучам што ќе ми биде моето хоби, тогаш беше многу актуелен и популарен ракометот и екипата на Кометал Ѓорче Петров, каде што редовно ги следев нивните натпревари, па така посакав и јас да сум дел од некој ракометен тим, за да можам некогаш да настапувам за некој голем ракометен тим.
Секој натпревар е ,,Приказна” сама по себе. Можеш ли да издвоиш натпревар, противник или настан што ти оставило длабока трага во досегашната кариера ?
Најголем впечаток ми остави натпреварот со Ларвик во Лигата на Шампиони, кога имав 17 години и тренерот Владимир Глигоров на неколку минути до крајот ме погледна и ми рече ајде Ива време е. Се уште го паметам тој момент кога влегов на теренот, преполната сала ми даде подршка и со громогласен аплауз ми посакаа успешен старт во Лигата на Шампиони.

Колку најмногу голови имаш постигнато на еден натпревар и кои се твоите достигнувања како индивидуално така и тимски (клубски и репрезентативни) ?

Личниот рекорд ми е 15 голови на еден натпревар од домашното првенство чинам против Куманово. Тоа беше во 2009 година кога бев најдобар голгетер во Супер лигата со 189 голови.

Имаш искуство на ракомет на плажа, па која е разликата и начинот на игра во однос на оној ракомет кој се игра во затворен простор, односно во сала ? Зошто никогаш не заживеа идејата на ракомет на плажа во Македонија?

Бев дел од едно Светско првенство во ракомет на плажа во Умаг,Хрватска кое е големо исто така мое искуство. Правилата се сосема различни од обичниот ракомет, многу е потешко, бидејќи се изведуваат пируети, се трча на жежок песок, но е многу забавно во секој случај. Во Македонија да успее една таква игра треба да постојат многу  услови да се исполнат за да заживее таа идеја, ние за жал во моментов не ги исполнуваме, а посакувам во блиска иднина нешто да се смени и да бидеме домаќини на едно такво мега случување.

Компетентна личност си да направиш паралела помеѓу Кометал Ѓорче Петров и Жрк Вардар, бидејќи беше директен учесник во двата бренда и во различно време ? 

Бев дел од Кометал Ѓорче Петров кога имаа во редовите ракометарки од типот на: Науковиќ, Аморим, Озил, Радуловиќ се се тоа светски познати ракометарки од кои многу научив како играч, но и се изградив како личност преку спортот. Во Кометал како да бевме повеќе сплотени како семејство, како да дишевме сите како еден, што за жал во Вардар не го почуствував тоа чуство никогаш.

Играта на брз центар ние послабата страна, сега ни се наметнува нова игра 7 на 6, што размислуваш како гледаш на новиот начин на игра ? Ракометарите/ракометарките треба да се приспособат сами или треба стручен кадар кој треба да ги усоврши начините на игра?

Ракометот е брза и динамична игра, резултатот се менува како на филмска лента, иако некогаш во текот на играта може да се искомбинира и 7 на 6, но сепак јас сум на ставот дека посигурна варијанта е со голман во игра. Многу лесни голови примаме кога ние празен голот, со што целиот труд и изеден ,,Ќотек паѓа во вода за 2 секунди. Мислам дека треба се повеќе да се игра на брз центар со игра 4-2, 3-2-1 одбрана, но не би го одбрала во никој случај играта 7 на 6.

Македонија е талентирана држава (како и во ракомет). Дали го делиш истото размислување и како тој талент да се развие во квалитет ? Што треба да се направи да има масовност, да проработат и други центри надвор од Скопје?

Македонија иако е мала земја, сепак се раѓаат преталентирани луѓе во сите животни области. Стриктно кога се работи за ракометот има многу деца кои имаат талент но и треба многу напорна работа. Талентот многу брзо згаснува ако нема правилен тренажен процес. Треба да се обезбедат многу повеќе сали (инфраструктура), стручни кадри, тренери, реквизити и спортот да биде достапен за сите, да тренираат сите тие кои сакаат да тренираат ракомет и да се надоградуваат, да не бидат спречени поради финансиски мотиви  или поради непрофесионален кадар на тренери.

Од една страна имаме тим за титула (Жрк Вардар), а од друга страна во нашата лига нема адекватен барем еден ривал (дури може да се случи Жрк Вардар да е прв, а Вардар СЦЈС да е на второ место) се чини дека имаме аматерска лига, каков е овој парадокс ?

За жал ова се случува во последниве 5-6 години. Со распаѓањето на Кометал, како да се распадна се што е поврзано со женскиот ракомет. Нема клубови затоа што нема спонзори салите се празни и се во лоша состојба, не е како некогаш кога беа полни а се бараше термин повеќе во текот на денот за тренинг. Жално е ова што се случува во Македонија со целокупниот спорт, но се надевам дека доаѓаат подобри денови, дека нема да дозволиме да згаснат талентите и дека ќе излезат уште многу врвни играчи од нашево парче земја.

Освен ракометот имаш искуства надвор од спортските активности. Дали може да очекуваме дека и понатаму фокусот ќе ти биде на ракометот на првата љубов и дали кариера после кариера значи дека твојот иден ангажман да е поврзан со ракомет ?

Би сакала да земам лиценца за тренер и целата моја енергија да ја насочам во тренирање на мали дечиња па со тек на време и со повисоките категории. Сакам да се занимавам со спортот цел мој живот, се чуствувам зависна од ракометот и ова сакам да го правам цел живот.

Кои се твоите идни планови, каква порака ќе им испратиш на нашите верни читатели на javisejuzna.mk
Да го прават тоа што им вели срцето, да се фокусираат и да бидат најдобри колку што можат, граници не постојат, па ниту небото не е граница.