Tag Archives: колумни

Рифат Левент е носител на многу одликувања во планински велосипедизам

Планинскиот велосипедизам се повеќе зема замав и е се повеќе атрактивен меѓу младите луѓе во Македонија да започнат со спортување со овој многу атрактивен спорт. Освен атрактивноста овој спорт нуди и адреналин и на дланка може да се видат природните убавини на Македонија. Но како и кај секој спорт така и кај планинскиот велосипедизам најголем проблем се финансиите посебно токму кај поединечните спортови каде не се медиумски претставени пред спортската јавност.

Кога сме кај инфраструктурата може да сме задоволни но има голем простор за надградување и вложување во пронаоѓање на нови патеки и нови природни убавини за збогатување на фондот на трки и натпревари.

Еден од многуте успешни спортисти во овој спорт е и  Рифат Левент кој со своите 21 година е многу успешен секако и перспективен спортист во планинскиот велосипедизам.Започнува за прв пат посериозно  да ги запознава тајните на велосипедизмот на 14 гидишна возраст односно 2009 година каде се до 2011 година нема позабележителни резултати.

Дисциплината во која се натпреварува е  XCO (cross-country olympic).Освен во оваа дисциплина се има натпреварувано и во неколку маратони, друмски трки, циклокрос, а е дел и од националниот тим на Македонија.

Неговиот напредок и прогрес во кариерата го прави во 2011 и 2012 година каде на 20 трки има 19 подиуми од кој 9 златни одликувања ( 7 планински, 2 друмски), 7 сребрени медали (друмски) и 3 бронзи (друмски).Рифат Левент бил севкупен победник на XCO Државното Првенство, 1во место севкупно за 2012 година (XCO) и 3то место севкупно за 2012 година во друмски велосипедизам. Во 2011 година, се натпреварувал на 7 трки, од кои 6 беа планински (1 златен и 5 сребрени медали)и една друмска (сребрен медал).

Останати одликувања и учинок во неговата кариера:

2013   

  • Куманово CX, 2ро место
  • Велес CX, 2ро место
  • Охрид (критериум, друмска трка), 3то место
  • Попова Шапка (XCO Државно Првенство), 3то место во Јуниорската категорија

2014

  • 2ро место за 2015 година на ниво на Македонија (XCO)
  • 1во место во У23 категоријата и 2ро место севкупно за 2013/204 на ниво на Македонија (CX)
  • Тирана XCO, во Албанија, 3то место
  • Гази Баба XCO, 1во место
  • Дојран XCO, 1во место
  • Попова Шапка XCO, 2ро место
  • Крсти (XCO Државно Првенство), 1во место во У23 категоријата, 3то место севкупно
  • Водно, 2ро место
  • Кичево (CX Државно Првенство), 1во место во У23 категоријата, 2ро место севкупно

 

   2015

  • 1во место за 2015 година на ниво на Македонија (XCO)
  • Гази Баба XCO, 1во место
  • Balkan Bike Festival (UCI XCO C2), Скопје, 3то место
  • Попова Шапка XCO, 1во место
  • Црна Трава XCO, во Србија, 1во место
  • Гази Баба (UCI XCO Државно првенство), 1во место во У23 категоријата, 3то место севкупно
  • Куратица XCO, 1во место
  • Радовиш XCO, 2ро место
  • Маврово XCM (мал маратон), 2ро место
  • Маврово XCO, 5то место
  • Кичево XCO, 1во место
  • Сфендами маратон во Грција, 2ро место во моја категорија (18-28г)

Водно Uphill, 1во место

2016

  • Македонска револуционерна борба во Кичево, 1во место во У23 категоријата, 2ро место севкупно
  • Гази Баба XCO, 1во место
  • Кучково XCO, 1во место
  • Радовиш XCO (Државно првенство), 1во место во Елит и У23 категориите
  • Индивидуален хронометар, 1во место во У23 категоријата, 2ро место севкупно
  • Дросопиги маратон во Грција, 1во место во моја категорија (18-28г), 2ро место севкупно
  • Сфендами маратон во Грција, 1во место во моја категорија (18-28г), 2ро место севкупно
  • Кичево XCO , 1во место
  • Водно Uphill, 1во место и нов рекорд на патеката

 

Овие резултати на младиот натпреварувач нека бидат мотивација за останатите да ги достигнат или да ги надминат неговите резултати, а за федерацијата, спонзорите и бизнисмените нека овие резултати ги подпомогнат во надеж на надминување и постигнување на високи спортски резултати како и претставување и одмерување на силите со европските и светските натпреварувачи во конкуренција на Планинскиот велосипедизам.

 

Директно од Јужна трибина – Предраг Јанчески

Веслањето потона како спорт во Македонија

Веслачката федерација на Македонија (ВФМ) е составена од клубови од три града, а тоа се клубовите од Охрид. Струга и Дебар. Како федерацијата така и клубовите кои партиципираат во неа не располагаат со финансиски средства кои овој спорт ќе го кренат на професионално и организациски на повисоко ниво. Пред неколку години во Охрид беше организиран балкански конгрес во кој учествувале: Турција, Грција, Србија, Романија, Бугарија и секако и нашата земја како домаќин. На тој конгрес станало збор за подигање на квалитетот на веслачките трки кои најчесто биле организирани само за кадети и јуниори во машка и женска конкуренција, а целта била да се организираат исто така и во сениорска конкуренција како и тоа балканската федерација да го добие заслужното внимание и во светската веслачка федерација.

Но за жал од денешна перспектива констатираме дека веслачкиот спорт потона, а загрижувачки е фактот што никој не посветува внимание и почит кон овој спорт и не се води грижа за помалку познатите и помалку медиумски застапени спортови како што е овој случај со веслачкиот спорт во Македонија.

Поради недостиг на финасии како и недостик на основни реквизити за бавење со овој спорт веслачката светска федерација донирала три чамци пред 15 – тина години, но замислете колку е загрижувачка финансиската состојба во овој спорт што не можеле да обезбедат минимални средства за подигање на донацијата на тие чамци од светската веслачка федерација, за на крај пред неколку години конечно да ги имаат во свој посед.

Кога се чини проблемите се решаваат веднаш доаѓа нов проблем, односно се отворил спор околу сопсвеноста на хангарот каде се чуваат чамците од веслачкиот клуб Југ, а спорот е со Дебарско-кичевската епархија. Судскиот спор кој припаднал во корист на Дебарско-кичевската епархија довела до тоа да веслачкиот клуб Југ мора да ги подмири финансиските долгувања и судски трошоци, а исто така да мора да се пресели и да го отстапи хангарот кој е изграден уште од 1947 година и до ден денес со донации надградуван и реновиран.

Веслачкиот клуб Југ кој е формиран во далечната 1932 година поминал многу премрежија и проблеми но сепак оваа пречка, овој проблем е капак на се до сега во историјата што му се случило, па поради немање на доволно средства да се раздолжат кон судските трошоци и тужителот доведени се во ситуација да им се одземаат пловните објекти и сите останати пропратни реквизити, што значи дефинитивно згаснува Југ како и веслачката федерација на Македонија со цело свое натпреварување и делување. Единствената помош но никако врз основа на постигнатите резултати туку само паушална минимална помош им била од Агенцијата за млади и спорт, но како тргнале на лошо работите по веслачкиот спорт и тие средства им се укинати и може на аукција секој да учествува и да купува нивни чамци, скифови и дублите.

Сите членови и сите засегнати од оваа појава како со клубот така и со федерацијата единствена надеж и желба е преку таквите аукции да изнајдат начин и средства да си ги повратат во своја корист сите неопходни реквизити за непречена работа и натпреварување. Исто така има најава дека тие имаат спремни идејни решенија, предлози и насоки во разрешување на нивниот проблем, но за жал никој до сега не го слушнал нивниот глас ниту пак ги има разгледано нивните решенија за спас на веслачкиот спорт.

Згаснувањето на спорт само по себе е жална вест и е од големо значење, но кога се работи за спорт кој е промотор на Охрид, кој е промотор и амбасадор на нашата земја,кој е туристичка атракција,  во исто време и еден од најстарите спортски клубови во Македонија како и голем број на спортисти што ќе останат без нивниот сакан спорт е и повеќе и од доволно секако и крајно време да се преземе нешто конкретно и овој проблем да биде поставен на маса кај сите оние што се надлежни и кон сите што можат на било каков начин да помогнат да се изнајде позитивен епилог.

Директно од Јужна трибина -Предраг Јанчески

Бездомна фудбалска Mакедонска лига

 

Во фудбалскиот свет се води  жестока дебата на тема која фудбалска лига е најдобрата во светот. На прво и на второ место се Англиската Премиер Лига и Шпанската Примера Дивизија или ако сакате нека се и обратно напишано на прво место Шпанската лига на второ Англиската лига. Потоа следуваат Бундес лига, Сериа А, Француска лига, Португалска, Турската лига, Аргентинската лига, Руската лига итн.

На балканот односно во нашето најблиско опкружување предничат Грчката лига и Хрватската прва лига, а сите останати се со слаб квалитет, стагнираат, се одлевааат млади талентирани фудбалери по фудбалска Европа, ретко кој квалитетен играч се трансверира на нашите простори.

Кога би се задржале на ПМФЛ (Прва македонска фудбалска лига) каде што јас би ја нарекол БФМЛ (Бездомна фудбалска македонска лига), а за ова ново име имам и доволни факти и сликовити примери за да биде името на лигата во склоп на целиот тој амбиент. Македонската лига е една од послабо рангираните во светот и до сега во самостојна Македонија немаме учествувано во групна фаза на големо натпреварување како што се Лигата на шампиони и Лига на Европа односно Куп на УЕФА (претходното име) во последниве неколку години едвај наша македонска екипа да помине барем едно европско коло, со исклучок на ланската сезона на Шкендија кога стигна до последниот филтер на елиминации и за жал не успеа да ја помине последната пречка тимот на Гент, потоа претходните години во два наврати тимот на Работнички и многу одамна тимот на Вардар кога за еден гол не успеа да влезе во групите на Лига на шампиони.

Премногу се оддалечив од темата за која сакам да пишувам, но сепак како надополнување на таа тема беа потребни некои факти и изнесени податоци. Сега се поставува прашањето зошто е нарекувам БМФЛ ? Од проста причина што најголем број од клубовите во нашата лига не ги исполнуваат критериумите за адекватен стадион за натпреварување во една професионална прва фудбалска лига, исто така сите оние екипи кои изборуваат настап за европските еврокупови квалификациите не ги играат на своите матични домашни терени туку на нашиот најголем стадион и единствен лиценциран стадион кој ги исполнува сите европски стандарди Телеком Арена (градски стадион).

Од каде и да почнам дали од послабо-рангираните наши клубови или од подобро организираните, или па големите наспроти малите градови е во секој случај скоро исто и разликите се незначително мали.

Последно пласираниот тим на Брегалница од Штип на средина на сезона конечно домашните натпревари не ги игра на гостински терен па добива можност токму во Штип пред домашна публика да ги бара бодовите за опстанок. Случајот со Брегалница и последната нивна позиција најмногу се должи на фактот што цела прва полусезона домашните натпревари ги играа во Кочани, а тренинзите беа комбинација од разно разни штипски полјани, па се до терените во Свети Николе и на крај дел од тренинзите им се одвиваа и на теренот во Кочани каде беа и ги играа домашните натпревари. Сега конечно играат во Штип, но нели е веќе касно бидејќи заостануваат од позициите што носат опстанок во првата лига? Касно или не но барем никогаш не е касно да се има свој соодветен домашен терен.

Македонија Ѓорче Петров тие за чудо играат на својот терен во населбата Ѓорче Петров, но проблем претставува што на истиот тој стадион е и резервна опција на прволигашки и голем број на второлигашки екипи, па често на тој терен освен Македонија, играат дури и Вардар и Работнички (кога се реновира арената), потоа таму често настапуваат Тетекс од Тетово, Скопје, таму играше Љубанци (додека не се фузираа и не го препуштија местото на кавадарчани) таму знае да настапува тимот на Еуромилк Горно Лисиче, третолигаши и кој знае уште кои, па лошиот терен за фудбал и не чуди што е таков покрај толку многу екипи што го користат тој терен како свој домашен, а тимот на Македонија ЃП е само колатерална штета и големи се шансите да испадне од прва лига оваа сезона.

Победа е тимот што оваа сезона ќе го запаметиме по Пелагониското дерби против Пелистер кој го одиграа во Струмица !!! Првото пелагониско дерби Победа како домаќин против Пелистер место во Прилеп домаќин му беше токму на нивниот терен во Битола на Тумбе кафе (се разбира се додека имаше адекватен терен таму, што сега не е случај)!!! Инаку Победа своите домашни терени знае да ги игра и на ,,Билјани извори во Охрид. Наредниот првенствен натпревар Победа – Шкупи планиран е да се одигра на ,,Могила со капацитет од 1000 седишта и минимум регуларни услови за фудбал !!! Знаеме дека Прилеп како град е мајтап град, ама ова не е мајтап ова е жива сурова вистина, ова е веќе резил, катастрофа, срам не само за прилепчани туку и за ФФМ, се освен борба за опстанок и не може ништо оваа сезона да се очекува, ама опстанок не само резултатски туку и опстанок и за Прилеп како град да опстане на македонската спортска мапа.

Шкупи – нивниот стадион во Чаир нималку не наликува на теренот кој го имаа во шампионските денови со тогашното препознатливо име на Слога Југомагнат и се додека не си овозможат професионални услови за тренинг и за прволигашки фудбал не може од нив да се очекува битка за висок пласман и враќање на реномето од времето на Слога.

Тимот на Ренова е од село Џепчиште, па кога веќе големите градови немаат стадиони зарем во Џепчиште очекуваме стадион, но сепак Ренова своите натпревари ги игра во Тетово и секогаш е при самиот врв на прволигашката табела.

Силекс е тимот каде што повозрасните љубители на фудбалот паметат дека на нивниот терен се играле и квалификации на нивниот стадион во Кратово во евро-квалификациите, но сега е дојден моментот каде е доведен Силекс да е на раб на регуларност во услови неговиот стадион за прволигашки фудбал, место да се унапредат условите од минатото кај нас е се во надолна линија, па и она малку добро што било веќе го нема.

Пелистер – македонската јавност застана зад Пелистер и битолчани со паролата и подршката на иницијативата ,,Битола сака стадион. Од сегашна перспектива Пелистер и Битола не само што немаат стадион (порано барем нивниот стадион исполнуваше минимум критериуми за фудбал), а сега се доведоа во ситуација освен да немаат стадион, сега веќе немаат ни соблекувални па фудбалерите на тренинг пристигнуваат во опрема уште од дома или во хотел се спремаат па од таму на терен, користат терени по Новаци, Кравари и какви уште не луди комбинации тимот да се одржи во тренажен процес и борба кон финале во купот а во првенство пласман меѓу првите 3 екипи. Имаат бугарски интернационалци, бразилски интернационалци, македонски репрезентативци, проверени скапи играчи, земаат редовно плата целокупниот стручен штаб и фудбалерите ги имаат сите услови од спонзорот што трерба да ги исполнува еден професионален клуб, дури и се претпоставува дека имаат трет буџет во лигата после Вардар и Шкендија но засега недостасува уште одговорните лица да си го исполнат ветувањето за реновирање на “Тумбе Кафе”.

Работнички и Вардар го делат домаќинството и своите натпревари ги играат на нашиот најголем стадион во Скопје, а кога се реновира тој стадион резервна опција им се Ѓорче Петров, ,, Борис Трајковски” во Маџари и теренот на ФФМ.  Додека Шкендија има најдобар пример како е да се игра надвор од Тетово и тие направија цела обиколка на играње на натпревари низ цела Македонија, настапувајќи во Охрид, Кичево, Скопје и Куманово за на крај оваа сезона да играат на својот домашен терен во Тетово.

Предуслов за квалитетна лига и за успех во Европа е секој клуб да има свој стадион кој ќе ги исполнува европските стандарди за квалитет и конечно некој наш стадион нека светне со рефлектори и доста е веќе темнина и црнила во Мак-фудбалот, а како поука за ФФМ е за наредна сезона услов за настап во прва лига е да клубот да поседува стадион кој ќе ги исполнува сите пропишани услови, па краен случај да го земеме примерот на Андора и сите прволигашки екипи нека се натпреваруваат на еден стадион ако веќе се нема волја и професионалност кај нашите прволигаши.

Директно од Јужна Трибина – Предраг Јанчески

Јадранската кошаркарска агонија заврши за нашите клубови

За првпат во натпреварувањето на Јадранот освен нашиот шампион МЗТ Скопје Аеродром со вајлд карта во висина од 150.000 евра пред самиот старт на сезоната 2016/2017 натпреварувачка сезона добивме уште еден македонски преставник во името на Карпош Соколи од Скопје.

Ова натпреварување им е од корист на сите балкански тимови во недостаток на силна домашна лига, поради давање на шанса на домашни и талентирани кошаркари и поголема атракција за гледачите со надеж и желба да се исполнат трибините до последно место. Но сега не е моментот да се елаборира колку оваа лига е постигнала целта на своето функционирање, бидејќи ниту добиваат шанса млади таленти, ниту пак салите се полни во поголемиот број на натпреварувачки екипи.

Пред започнување на оваа сезона сите анализи и предвидувања одеа во таа насока дека тимот на МЗТ ќе игра главна улога во оваа сезона и дека ќе има шанса да влезе во фајнал фор. Реални беа на прв момент тие очекувања од причина што МЗТ има солиден буџет одработи задиволителни подготивки под палката на нашиот стручњак Емил Рајковиќ, а во тимот имаше цела легија на странци.

Имињата на Џеремаја Мејси ( кој е натурализиран македонец ), Тејмс, Џош Скот, холандскиот репрезентативец Шарлон Клоф, Ѓорѓе Дреновац, Синовец надополнети со Адем Мекиќ, Младеновски и Марко Симоновски гарантираше успешна сезона.

А од другиот дел на Скопје во населбата Карпош таму очекувањата и предвидувањата беа многу скромни односно да се избори опстанок во оваа силна Јадранска АБА лига, бидејќи се дебитанти и касно стигна вајлд картата за да конструираат силен ростер.

На карпошовци од клупата на почетокот на сезоната ги предводеше српскиот тренер Синиша Матиќ, а во составот ги имаа кошаркарите: Лабовиќ, Зековиќ, Вркиќ, Мавра, Кнежевиќ, Пери надополнети со македонските кошаркари Бојан Трајковски, Пенов и Дарко Соколов.

Есапот дома никогаш на пазар не излегува исти.

Таков е случајот и во спортот, односно случувањата оваа сезона посебно за тимот на МЗТ Скопје Аеродром каде што место борба за највисок пласман водеа до последното коло борба за опстанок во лигата а пак борбата за опстанок кој во претпоследното коло ја обезбеди и вториот македонски преставник и не е за изненадување. Нашите АБА лигаши во првите 5 кола ги изгубија сите натпревари, додека кога се судрија во 6 тото коло меѓусебе сакали или не мораше да има победник на барем една наша екипа.

Во кошарката по секој не успех следуваат голем број на откази, меѓу кои прв на отстрел беа првиот тренер Емил Рајковиќ, па на негово место вечната алтернатива кога првиот тренер добива отказ прв избор е Алекс Јончевски, потоа откази добија голем број на американски играчи во МЗТ а најпознат меѓу нив секако Џеремаја Мејси.

Голем број на откази но и голем број на новитетите па уште една тренерска промена па на местото на Алекс Јончевски дојде и сезоната ја заврши хрватскиот тренер Анте Назор, а во играчките промени продефилираа уште Диабате кој дојде од Францускиот шампионат а е репрезентативец на Брегот на Слоновата Коска, пота англиските репрезентативци Кларка и Ван Онструм, Цветковски доби отказ а на негово место дојде Стојан Ѓуроски.

После толку турбулнетна сезона иако амбициите беа на почеток високи, аеродромци сепак краен дострел им беше опстанокот со помош на Партизан кој го порази директниот кункурент на МЗТ за опстанок тимот на Задар па во последното АБА коло скопјани си дозволија домашен пораз од црногорскиот Морнар од Бар.

Тимот на Карпош Соколи по тешкиот и поразителен почеток на јадранската авантура на средината на сезоната имаше смена на тренерите па место  Матиќ кормилото го презеде неговиот сонародник Николиќ, а потоа ростерот беше уште засилен со плејмејкерот Шепа кој е екс кошаркар на Кожув Гевгелија. Николиќ уште на самиот почеток се чуствуваше како дома и комфорен можеби и поради што неговата сопруга е македонка и екс кошаркарка па Македонија ја чуствува и како втор свој дом. Веднаш наметна свој стил на работа, голема дисциплина и агресивност во играта каде што еден период имаше 8/8 на домашен терен и тука некаде и го избори опстанокот и последните две кола ги играа скоро ревијално.

МЗТ Скопје и Карпош Соколи освен во АБА Јадранската лига играа и во други натпреварувања, односно МЗТ се пријави и играше во Еврокупот со силните тимови на Гран Канарија од Шпанија (таму играа Хендрикс и Лестер Бо Мекејлеб кои се натурализирани македонци), потоа Цедевита од Хрватска и Лиеткабелис од Литванија. Лошиот учинок од АБА се пренесе и во Еврокупот па и таму беа топовско месо за сите останати и ја завршија групата со сите можни порази.

Карпош Соколи играше во балканската БИБЛ лига но и тие не се прославија па освен поразите овој настап го заокружија со напуштање на натпреварувањето во претпоследното коло од групата поради незадоволство од судењето, неорганизираноста и не толку извесните натпревари и исто така карпошовци се сомневаат во местенки во оваа лига проследени со високи неосновани казни кон клубовите. Освен разочарувачкиот пласман пред се играта и настапите на поедини странски кошаркари на крај сезоната тимовите едвај изборија опстанок и на контото завршија само со скромни 9-10 победи.

Нешто што бодеше очи цела сезона е што салите ,,Јане Сандански” и ,,Борис Трајковски” знаеја празни цела сезона и имаше академска атмосвера додека траеја натпреварите на нивните домашни натпревари. АБА слабата посета беше пресликана и во Еврокупот и во БИБЛ лигата па бројката од 100 гледачи беше некој максимум што навистина е загрижувачки податок.

На двата тима им преостанува само борбата за домашната шампионската титула, титула која на првопласираниот му отвора нова можност за настап во Јадранската лига и за наредната сезона, за втор преставник немаме доволен коефициент и да се случи повторно да имаме втор преставник треба или некоја екипа да го откаже својот настап или додатно некој наш тим преку вајлд карта да се најде во ова привилигирано кошаркарско друштво.

КОЈ И ДА БИДЕ НАШ ПРЕСТАВНИК ИЛИ ПРЕСТАВНИЦИ ВО АБА ИЛИ НЕКОЈ ЕВРО-КУП ТРЕБА ДА СЕ ИМА ПОДОБАР РОСТЕР И ОРГАНИЗАЦИЈА ЗА ДА НЕ БИДЕМЕ ВЕЧИТИ АУТСАЈДЕРИ, А ДОБРО БИ БИЛО И НАШ ПРОИЗВОД ДА ИЗВАДИМЕ НА ВИДЕЛИНА !!!     

Директно од Јужна Трибина -Предраг Јанчески

Крајно време е Червар да одбере на кое столче сака да седи

 Човекот што добива безрезервна подршка, кој ги ужива сите привилегии, на кој му се прифаќаат сите сугестии, кој добива неограничено време на експерименти, промени, кој го распоредува секој член на своја функција и на свое работно место, кој сам ги осмислува тренинзите и со помош на своите помошници, кој секако и нив сам ги бира ги спроведуваат на дело тренинзите, а се што се работи на тренинг во најголем дел и да се спроведе за време на натпревар. Исто така е менаџер, односно тренер како што е практика во фудбалскиот свет, односно тој ги бира засилувањата и тој сам решава кој ќе го напушти тимот, а доста е голема веројатноста да се вклучува во препораките кон раководството за висината на платите на ракометарите и сам ги трансверира истите тие ракометари под свои услови во странски клуб.

Лино Червар е рамо до рамо со комодитетот што во минатото го уживаше но во друг спорт како што е фудбалот Сер Алекс Фергусон и овие последни настани проследени со многу шпекулации, натегања, преговарања, превирања го соголува неговиот авторитет и неговите лични ставови.

Пред еден месец изјави дека е доволно возрасен, доволно докажан и голем професионалец да сам да се нудел на туѓи репрезентации, но направи потези, направи такви маневри и изјави во кој кажа дека освен работата во ракометен клуб Металург и селекторувањето во РФМ има некој член кој му дозволува под одредени услови во секој момент да го прекине договорот со РФМ и да преговара и да се договори со друга репрезентација.

Ова е првиот аргумент, вториот аргумент е промашениот пенал за финале на Златко Хорват кој во исто време значеше и отказ на  ,,ЧудакотБабиќ и потрага по ново решение. Третиот аргумент кој го носи надвор од нашите граници е желбата да се освои уште преостанатато одликување, односно златен медал од Европско првенство (се друго има освоено со репрезентација) и тоа на негов домашен терен и да замине во спортска пензија како безвременски човек, кој ги достигнал сите врвни спортски резултати кој го искачил  ,, Спортскиот Олимп, едноставно ќе стане бесмртен и засекогаш запаметен во светската спортска историја.

Главна одлика на Червар е да го земаат од ,,Дома мислам на денот кога Минчо Јорданов лично го посети во неговиот дом во Хрватска и го убеди да го преземе кормилото на Металург, а сега е пресликан случајот кога од спротивната страна пред некоја недела во Скопје го посети и самиот Гобац па му ја има презентирано планот и програмата од нивна страна. Ако има аргументи за да си оди, има и аргументи за да остане овде. Првиот аргумент за да остане во Македонија е богатиот договор и поволните услови со Металург, вториот аргумент е џентлменскиот однос на Живко Мукаетов и фактот што кај нас не се бараат достигнувања на златни медали, третиот аргумент е бизнис релациите што ги има во нашата земја, четвртиот аргумент е фактот е што е седум години присутен тука па се чуствува како дома, но и љубезноста и гостопримливоста на нашата земја.

По сите овие аргументи за и против неговото заминување според бројот на аргументи преовладуваат аргументите за неговото останување, но треба да се потенцира и да се каже дека над сите аргументи преовладува мотивот и желбата да се достигне недостижното, да се освои сјајот на златниот медал кој недостасува во неговата колекција на многубројни врвни достигнувања и медали од големите натпреварувања.

Постои проблем во целава оваа ,,Сапуница штом трае во неколку рунди и никако да дојде до негова промоција. Лино Червар изјавува дека поради тешкотијата на одлуката не можел да спие, но мое размислување е само план да го изнајде најмалку болното решение, а да остане во добри односи не само со раководството на Металург, туку и со РФМ, а богами најмногу да остане во добро сеќавања на македонската спортска јавност.

Тој е ,,Стар лисец и верувам во тоа дека дел од неговите решенија и предлози ќе биде да остане до крај на репрезентативните квалификации и верификација на пласманот на ЕП, потоа ќе ја заврши оваа сезона и на клубско ниво, а потоа ќе се обиде на добра волја и пријателски релации да ни наметне наш иден селектор но и предводник и на клупата на тимот од Автокоманда кој би ја продолжил неговата долгогодишна тренерска должност.

Но зарем е толку наивен да помисли дека на ,,Мала вратада се провлече а да остане незабележано и да не се фрла по него со ,,Дрва и камења. Позициите се познати на ХРС и на Червар, но повеќе нас не интересира како ќе се постават и какви очекувања и планови имаат Минчо Јордано и Живко Мукаетов. Најмногу на сите ни смета и забележуваме на ,,Кокетирањетоотколку на се друго. Сезоната е при крај, квалификациите се при крај, нервите на  засегнатите и јавноста се при крај, еве сега не очекува уште десетдневна агонија очекувајќи на пресконференцијата да се каже постигнатиот дил и идни планови.

,,Малечката невеставеќе порасна, а кај нас уште решенија конечни не се излезени во јавност. Што и да е веќе крајно време е сите да знаеме на што сме !!!

Директно од Јужна Трибина – Предраг Јанчески

 Авто спортот во Македонија е во Рикверц

Вљубениците на брзините, на автомобилите, на брмчењето на моторите кој за секој гледач, конзумент на тие брзински убавини секогаш е проследено со зголемување на адреналинот и во најголемо внимание ги проследуваат своите идоли и се воодушевуваат на убавите автомобили.

Изборот е голем и има широк спектар на автомобили, на патеки, натпреварувања и извозени или истркани километри. Како најпознати и најатрактивни би ги напоменал Формула 1 (F1), рели трките, картинг трките, 24 часа Ле Ман, рели Дакар, ЕТЦЦ шампионат и ред многу други.

Поради безбедноста пред се на возачите и тркачите се воведуваат правила и сигурносни системи за контрола на ризикот од повреди, излетувања од патеките па дури и за жал смртни случаеви. Авто спортот е многу скап спорт, па обично е привилегија на моќните држави и ситуираните граѓани. Секако и останатите во склоп на своите можности се вклучуваат со желба да ги осетат на своја кожа целиот тој адреналин. Гореспоменатите најпознати трки може да ги проследиме на Тв, а секој што барем еднаш фатил волан во рака сигурно и му е сон да биде присутен дирекно или индирекно на најгламурозните, најпознатите и најатрактивни тркачки дисциплини и автодроми.

Авто спортот во Македонија не е експониран, не е медиумски вклучен, но пред неколку години ние имавме сосема респектабилен амтомобилистички спорт. Иако се одржуваа во Кичево (кружни трки) и Скопје (кружни се возеше кај МТВ и ридски на Водно), сепак се организираше домашен шампионат во три дисциплини , но на трките имаше и тркачи од странство па имаше и бодување за Централно Европската Зона (ФИА ЦЕЗ). Вљубениците на овој спорт ги имаше во голем број кој бараа атрактивни места за што подобро да ги следат сите натпреварувачи на патеката дури и ризикувајќи си го сопсвениот живот. Активни беа неколку авто клубови, но со присуството на возачите од странство се добиваше на поголема конкуренција, мотивација да се извлече максимумот од возилата, се одеше до крајни граници за што подобро извозано време, а бројката на натпреварувачи секогаш ја надминуваше повеќе од 30 тркачи.

Во последниве 5-6 години или не се одржуваат трките или Автомобилистичката федерација на Македонија (АФМ) не им дозволува на домашните натпреварувачи да настапуваат за своите домашни матични клубови. Зарем мислат дека можат да ги заобиколат домашните возачи и да одржат некакво тркачко натпреварување само со неколку странци ? Ова раководство тотално го уништи она мало тркачко богаство што го имаше оваа земја. Сите оние кои место на автодромите да ги надминуваат лимитите на брзините и времето сега со своите автомобили но и мотоциклистите започнаа многу опасна и животно-загрозувачка мисија по улиците, обиколниците и автопатиштата низ Македонија. Постојано сме сведоци на организирани диви трки. Таквите трки се под постојан ризик како на тркачите така и на сите останати што се вклучени во сообраќајот како што се останатите моторни возила, мотори, велосипеди и пешаци.

Обично трките се на булеварите по Скопје, каде се тркаат од семафор до друг семафор, потоа се користи обиколницата во Скопје, автопатот, но во целава оваа атмосвера не се поштедени и останатите градови низ Македонија кои се соочуваат со истиот проблем. Исто така од сведоштва може да потенцираме дека дивите трки се организираат во доцните вечерни часови кога нема метеж, а луѓето потенцираат дека бучавата на моторите е неподнослива и дека тешко се спие во такви услови. Од друга страна тркачите изјавуваат дека тие често се судираат со полицијата поради прекумерна брзина, загрозување на човечки животи и непочитување на сообраќајните знаци и сигнализација.

Во оваа прилика ги повикувам сите оние кои ќе се пронајдат надлежни, одговорни да ова се постави како сериозна тема за разговор, дебата и инстуционално изготвување на можни решенија. Во АФМ се потребни коренити промени за обновување на професионалните трки на автодромите. Последниве неколку години имаме запрепастувачки статистички податоци на повредени во сообраќајот, големи материјални штети но најлошо е што има многу човечки жртви токму поради прекумерната брзина и тркање на несоодветни места.

Едно од многуте решенија што можам да ги понудам да ги предложам е градење на автодроми во нашите градови, за сите тркачи и професионални возачи да ги искажат сите свои возачки квалитети и адреналински пориви, секако и раководство во федерацијата што ќе може успешно да ги менаџира и автодромите и трките во календарската година.

АВТОДРОМИТЕ НЕКА СТАНАТ КУЛТНО МЕСТО ЗА ВЉУБЕНИЦИТЕ НА АВТОМОБИЛИСТИЧКИТЕ СПОРТОВИ И АДРЕНАЛИН !!!

Директно од Јужна Трибина – Предраг Јанчески

Црвено црна бламажа

Изминатиов викенд црвено-црниот колектив на Вардар (ЖРК, РК и ФК) го облекоа ,,Црниот дрес тој дрес е дрес симболика на сомнеж, дилеми, прашалници, матни игри, местенки. Вардарци/ки долго време се мачат со својата форма, не можат да го најдат победничкиот пат кон успехот, секогаш се пред промоција за осигурување на некое прво место, зголемување на бодовна разлика, но кога ќе дојде моментот тоа да се случи долу на теренот се случува повторно враќање еден чекор назад.

Можеби лошите резултати на Вардар заедно како колектив не им попречуваат во нивните високи амбиции, но никако да престане гласот на јавноста, на чаршиските муабети и поедини спортски работници и новинари ваквиот сплет на околности да го оквалификуваат и да го потенцираат како намерно загубени натпревари за да  газдата ги надомести вложените пари и можност за нова поголема и полесна заработка.

Континуитетот трае уште од минатата година, продолжува и оваа но со секој нов натпревар/ри се зголемува интензитетот и се повеќе луѓе имаат храброст јавно тоа да го коментираат. Да бидеме реални, транспаретни, коректни и објективни ова е само сомнеж во кој бараме траги тоа да ни се потврди или демантира. Мојот став е дека ако пак сите знаат за сите тие местенки, зошто едноставно не ги вложат сите пари во кладилница, односно спортска обложувалница што им се на располагање па дебело да заработат заедно со газдата на Вардар па сите да бидат задоволни ?

Од друга страна не ми е јасно и си го поставувам прашањето, зошто засегнатите страни ако не се вклучени во ,,Местење зошто не излезат со соопшение, со демант или со пресконференција и да ги повикаат сите новинари и пред нив да ги расчистат сите дилеми и прашања ?

Освен раководството на Вардар на чело со господинот Сергеј Самсоненко, потоа раководството на ФФМ (бидејќи и фудбалското првенство е на тапет ) па зошто не покренат и своја истрага и ИХФ да си го заштити својот углед и авторитет пред светската јавност.

Овој викенд како што сите знаете вардарци загубија на сите фронтови и сите нивни колективи, а се започна со Мешков Брест 30-26 Рк Вардар во Белорусија каде сите очекувавме заверка на првото место во групата кое прво место носи привилегиран статус, односно прескокнување на 1/8 финалната пресметка и полесен противник за во 1/4 финале со што се отвара широко патот кон Келн и фамозниот фајнал фор. Иако знаеме дека секогаш се егал натпреварите со Мешков Брест сепак ова е лош резултат и одложување до последното коло и натпреварот со шведски Кристијанштад со заверка на долгоочекуваното прво место. Неизвесноста се уште трае сите опции се отворени, но искрено се надевам дека ракометните ѕвезди на Вардар ќе покажат и докажат зошто толку многу се платени и дека ќе ја вратат довербата и фаворитската улога што ја имаат оваа сезона.

Вториот изненадувачки резултат стигна од фудбалските терени и натпреварот помеѓу    Ф.к Победа 2-1 Ф.к Вардар не мора да потенцирам колку голем фаворит беше Вардар надополнето со фактот што место во Прилеп (немаат адекватен терен за прволигашки натпревари) се одигра на ,,Билјанини извори” во Охрид на неутрален терен, каде што вардаровите фудбалери водеа по првото полувреме, за на крај во самиот финиш со двата гола на Цветановски прилепчани да ги земаат сите 3 бода. Резултатот беше ќе се искажам во кладиничарски жаргон 2-1 (два во еден и коефициент помеѓу 30 – 40 ). Сите очекувања беа само прашање со колкава разлика Вардар ќе победи, но место победа изразена со голема разлика, прилепскиот состав кој се бори за гол прволигашки живот се израдува на трите бода со голема самодоверба и мотив до крај на сезоната да го изборат прволигашкиот статус.

И за крај како шлаг на тортата, дојдоа вардаровите ракометарки кој во Франција против Мец 42-28 ЖРК Вардар го ,,Искасапија” реномето и авторитет што се гради со години, за некој си самобендисани, тетовирани странски ракометарки, кој  заработуваат астроноимски суми за плати, а 3-4 пати во текот на неделата се рекреираат во сала кој некој сака да го нарече тренинг. Мислам но и сум сигурен дека ако во Мец ги пратевме кадетките на Вардар дека многу подобар резултат ќе извадеја и дека ќе одиграа со поголема желба и жар на теренот. Како ли само се наречени ,,Ферари кога едноставно не се во можност едно ,,ФИЌОда го победат? Шампионска титула? Кој разумен човек мисли на титула со ваков пристап и вакви ноншалантни ракометарки. Со исклучок на некои ракометрки од типот на Пенезиќ, Лекиќ, Кликовац, голманското трио и Сара (која добива шанса на парче) се друго е отпад и треба што побргу да се ослободиме од нив. Секако доколку е целта титула, а не сомнителни и засрамувачки порази !!!

Македонија нема време за чекање, се бараат одговори, се бара одговорност се бара резултат !!! Вардар е бренд, а не алатка за лични интереси и матни зделки !!!

Директно од Јужна Трибина – Предраг Јанчески

Македонскиот “Џејмс Варди”

За светскиот фудбал и светските ѕвезди многу добро сме запознати и секој нов ден ни лиферуваат нови и нови информации, нашите медиуми имаат многу работа, а исто така ,,Копаат” за нови податоци дури се знаеме не само за професионалните ангажмкани туку и за приватниот нивен живот.

Покрај големите ѕвезди од типот на: Роналдо, Меси, Ибрахимовиќ, Погба, Нејмар, Бејл и остананатите, сепак последниве години сите нив ги засени англискиот фудбалер Џејмс Варди кој започнувајќи од најнискиот ранг на натпреварување во Англија, каде покрај фудбалот морал да работи и нешто друго за да заработи за живот, по сплет на околности и многу постигнати голови во нижите лиги, успеа да влезе во Премиер лига која е една од најквалитетните лиги во светот во тимот на Лестер Сити, а да биде позаплеткано тој со тој тим успеа да направи сензација усвојувајќи ја титулата првак на Англија. Беше прв стрелец во Премиер лига, доби повик за репрезентација, исто така дебитираше и на европско првенство, а оваа сезона дебитира и во Лига на шампиони и секако и таму постигна гол.

Мојот фокус на внимание е Мак-спортот и македонските спортисти, бидејќи тие со својот квалитет и резултатите кои индивидуално ги постигнуваат ништо помалку не се вредни од светските ѕвезди. Ние ги имаме: Панчев, Пандев, Антиќ, Гечевски, Наумоски, Стефанов, Илиевски, Лазаров, Мојсоски,Манасков, Стефановски и многу други.

Но сепак голема прашина и големо внимание на спортските терени ни стигна од фудбалот, а главен актер е Илија Несторовски, кој неговата животна и фудбалска приказна е налик на таа со англичанецот Џејмс Варди, но овој пат е во режија на македонско сценарио  и навистина заслужува македонската јавност да биде запознаена , а Илија ги заслужува сите почести и признанија.

Неговите почетоци се во Прилеп во фудбалската школа на Ф.к Победа каде е и роден. Тој во Победа е најмладиот дебитант што заиграл за првиот тим, а во исто време ги поминува сите младински репрезентативни селекции. Уште како тинејџер добива повик за интернационален трансвер, каде неговиот тим го одобрува и Несторовски како голем талент потпишува со чешкиот тим на Словачко, таму веднаш го испраќаат на позајмица во чешкиот второлигаш Викторија Жижков каде не добива шанса да ги покаже своите квалитети. По завршувањето на позајмицата тој се враќа во тимот на Словачко каде што цела сезона е надвор од тимот без тронка надеж дека може нешто на подобро да се смени.

Интернационалниот трансвер се покажува како погрешен потег, па Илија Несторовски среќата повторно ја бара во Македонија во тимот на Металург. На големо изненадување скопскиот тим не веруваше во неговите можности и цела сезона ја грееше клупата за резерви.

Потоа следуваше очајнички обид па замина на проба во второлигашот од Хрватска тимот на Интер Запрежич и веднаш задоволи и потпиша со нив договор. Во второлигашка конкуренција Илија скоро на секој натпревар стрелаше во противничките мрежи, а неговиот тим лесно влезе во прва хрватска лига. Интер се бореше за опстанок, но кога имаш фудбалер од висок калибар нема потреба да стрепиш за својот опстанок. По завршувањето на сезоната во Хрватска, Несторовски заврши прв стрелец со 25 постигнати гола и беше избран во првите 11 најдобри фудбалери во хрватското првенство, а Интер Запрежич освен што го обезбеди опстанокот заработи и финансиски со продажбата во висина од 450.000 илјади евра во тимот од Сериа А тимот на сицилијански Палермо.

Во тимот од Сицилија влезе на мала врата, бидејќи никој од него не очекуваше големи нешта, по се изгледа освен самиот него и претседателот Ѕампарини кој има фудбалски осет што е евтино, а како за многу пари да се продаде во поголем тим. Оваа сезона Палермо се бори за опстанок и шансите се мали да опстанат, но сепак токму врз Илија се темелат надежите, од причина што веќе има постигнато 9 голови и е единствена светла точка за сицилијанскиот тим.

Во Италија фановите и медиумите го нарекуваат Несто-гол па дури и некои и Нестоголовски, се бараат автограми и изјави од сите страни. Претседателот Ѕампарини среќно трие раце бидејќи нековата цена вртоглаво расте па некаде се движи помеѓу 15 до 20 милиони евра, а секој ден има нови клубови заинтересирани, радува фактот што сите се од редот на познати и супер богати тимови од типот на: Наполи, Вест Хем, Евертон, Севилја а најнов интерес доаѓа од Чола Симеоне и Атлетико Мадрид. Освен Палермо и македонската фудбалска репрезентација добива голгетер од висока класа, иако повикот доаѓа можеби и задоцнето, но барем не е заборавено на него , ги тресе противничките мрежи како од шала па нашата деветка веднаш и во репрезентација ја покажа својата класа, а во Скопје и легендарниот Џиџи Буфон ја осети неговата моќ и знаење.

Таткото на Илија има изјавено дека секаде низ странските клубови му биле барани компезации, пари, проценти, неговиот фудбалски пат е повеќе од тежок и трнлив но упорноста, квалитетот и фудбалското знаење сепак во неговиот случај не останува незабележано. Сицилијанците по големите продажби на: Единсон Кавани, Абел Хернандез, Пауло Дибала, Васкез сега му доаѓа редот на Илија Несторовски, а на Македонија и е загарантирана на долги години голтетерската реализација.

Навистина е убаво чуството да е наш продукт, а сепак да се пишува како и за најголемите светски ѕвезди, ова нека е само поттик и мотивација и на сите млади талентирани наши спортисти да го најдат своето место под спортското небо. Илија Несторовски го има во најпознатите медиуми, во тефтерите на најдобрите менаџери, во видиците на големите клубови, а јас сум среќен што негово име и презиме и кај мене ќе се најде во промоцијата и потрагата на успешни мак-спортисти.

Пишува: Предраг Јанчески